INCIPIT EXORDIVM AENEIDOS PVBLII VERGILII MARONIS

[Ille ego, quī quondam gracilī modulātus avēna
carmen, et ēgressus silvīs vīcīna coēgī
ut quamvis avidō pārērent arva colōnō,
gratum opus agricolīs, at nunc horrentia Mārtis]

Arma virumque canō, Trōiae quī prīmus ab ōrīs
Ītaliam, fātō profugus, Lāvīniaque vēnit
lītora, multum ille et terrīs iactātus et altō
vī superum saevae memorem Iūnōnis ob īram;
multa quoque et bellō passus, dum conderet urbem,
īnferretque deōs Latiō, genus unde Latīnum,
Albānīque patrēs, atque altae moenia Rōmae.

Mūsa, mihī causās memorā, quō nūmine laesō,
quidve dolēns, rēgīna deum tot volvere cāsūs
īnsignem pietāte virum, tot adīre labōrēs
impulerit. Tantaene animīs caelestibus īrae?